Αισθητική Δερματολογία

Τι αλήθεια γνωρίζουμε για τον έρπη των γεννητικών οργάνων;

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι ένα επαναλαμβανόμενο φυσαλιδώδες εξάνθημα. Περισσότερες από της μισές μολύνσεις συμβαίνουν μετά από επαφή με σύντροφο που τη στιγμή της επαφής δεν είχε συμπτώματα.

Η πρωτογενής λοίμωξη μπορεί να περιλαμβάνει εκτός από φυσαλίδες ερύθημα και οίδημα στην περιοχή, γενικευμένα συμπτώματα τύπου γρίπης, όπως πυρετό και πονοκέφαλο.

Συνήθως οι υποτροπές είναι λιγότερο σοβαρές από την αρχική εκδήλωση. Κατά την υποτροπή, οι βλάβες εμφανίζονται στην ίδια περιοχή αλλά είναι λιγότερες σε αριθμό και θεραπεύονται γρηγορότερα.

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων δεν επιδέχεται μόνιμη θεραπεία. Συνεπώς, η υποτροπιάζουσα φύση του απαιτεί ένα θεραπευτικό σχήμα αρκετά ισχυρό το οποίο θα στοχεύει στη μείωση των περιστατικών υποτροπής και κατά συνέπεια στην ταχεία επούλωση της. Επιπλέον, η χρήση κατασταλτικής θεραπείας περιορίζει την εξάπλωση του ιού, μειώνει τη μολυσματικότητα αλλά και τις επιπλοκές. Εάν θα λάβει ή όχι ο ασθενής κατασταλτική θεραπεία και για πόσους μήνες ή χρόνια εξαρτάται από το πως βιώνει ο κάθε ασθενής αυτή τη κατάσταση.

Σε εγκύους με γεννητικό έρπητα κατά την έναρξη του τοκετού θα πρέπει να γίνεται καισαρική.

Σίγουρα οι συνεχόμενες υποτροπές έχουν ψυχολογικές και συναισθηματικές επιπτώσεις. Άτομα που πάσχουν από έρπη των γεννητικών οργάνων συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν την κατάσταση και απομονώνονται.

Είναι σημαντική η διάγνωση της νόσου καθώς με τα κατάλληλη αντιμετώπιση μπορούμε να μειώσουμε τη μολυσματικότητα του ασθενούς και να περιορίσουμε την ένταση, την έκταση και τη χρονική διάρκεια των συμπτωμάτων. Οι επαφές πρέπει να αποφεύγονται από την πρώτη ημέρα παρουσίας συμπτωμάτων και η διαρκής χρήση προφυλακτικού μεταξύ των υποτροπών, μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης. Οι σεξουαλικοί σύντροφοι των ασθενών θα πρέπει να αξιολογούνται με λήψη ιστορικού και αιματολογικού ελέγχου.